The Steel Riders: ซีซั่น 1 ตอนที่ 3: ผู้กล้าที่ไร้สังกัด - พลังแห่ง Passion

เสียงเครื่องยนต์บิ๊กไบค์ของกลุ่ม Iron Horse Adrenaline (IHA) ดับลงสนิทในลานจอดรถของสนามกีฬาแห่งหนึ่ง ทริปวันนี้คือการเข้าร่วมงาน "Extreme Sports Festival" ที่รวบรวมนักกีฬาและผู้รักความท้าทายจากทั่วประเทศมาแสดงศักยภาพ ไม่ใช่แค่การซิ่งบิ๊กไบค์ แต่ยังมีการแข่งขันฟรีรันนิ่ง, ปีนหน้าผาจำลอง, และการต่อสู้ระยะประชิดแบบสมัครเล่น

โค้ชดิน สารวัตรแทน และ ปีย์ ในชุดลำลองที่ดูทะมัดทะแมง เดินสำรวจไปตามบูธกิจกรรมต่างๆ สายตาของพวกเขาไม่ได้มองหาแค่ความตื่นเต้นจากการแข่งขัน แต่ยังมองหา "สัญญาณ" ที่อาจนำพาพวกเขาไปสู่สมาชิกใหม่ของ SR

"คนเยอะจริงๆ นะโค้ช" สารวัตรแทนพูดขึ้นขณะที่พวกเขาเดินผ่านเวทีแสดงฟรีรันนิ่งที่นักกีฬาคนหนึ่งกำลังกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางอย่างพลิ้วไหว "แต่ไอ้พวกนี้มันก็บ้าดีจริงๆ"

"นั่นแหละครับสารวัตร... ผมว่าพลังงานมันพุ่งพล่านดีนะ" โค้ชดินตอบ สายตาของเขาจับจ้องไปยังนักกีฬาฟรีรันนิ่งคนนั้น รูปร่างสูงเพรียวแต่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่คมชัดจากการเคลื่อนไหวที่ต้องใช้ความคล่องตัวและพละกำลังสูง

ชายคนนั้นคือ ธาม (ณัฐธาม) นักฟรีรันนิ่งอิสระ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความท้าทายในทุกการกระโดดและพลิกตัว ราวกับกำลังปลดปล่อยอะไรบางอย่างที่รุนแรงออกมาจากข้างใน

"ธามมันบ้าจริงๆ นะครับโค้ช" เสียงของชายคนหนึ่งที่เป็นทีมงานพูดขึ้นเมื่อธามแสดงท่ากระโดดที่หวาดเสียวที่สุด โค้ชดินหันไปมองธามอีกครั้ง และสังเกตเห็นว่าแม้จะเหนื่อยหอบจากการแสดง แต่ดวงตาของธามกลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความกระหายบางอย่างที่ไม่ได้มาจากแค่ความสำเร็จ

"ไอ้หมอนี่...น่าสนใจว่ะ" สารวัตรแทนกระซิบกับโค้ชดิน "พลังงานมันล้นจนดูเหมือนจะระเบิดออกมาได้เลย"

หลังจากจบการแสดงและกิจกรรมของ IHA ได้เสร็จสิ้นลง โค้ชดินเสนอให้สมาชิก SR ที่มีอยู่ (โค้ชดิน, สารวัตรแทน, ปีย์) ไปลอง "ซิ่งเส้นทางลับ" แบบใหม่ที่ท้าทายกว่าเดิม นั่นคือการไปสำรวจ แหล่ง Cruising Outdoor ของเกย์ ในเมืองใหญ่ยามค่ำคืน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ซ่อนเร้น


ค่ำคืนนั้น หลังจากการทำกิจกรรม Extreme Sports Festival และสมาชิก IHA คนอื่นๆ แยกย้ายกันกลับ โค้ชดิน สารวัตรแทน และ ปีย์ ก็ออกเดินทางด้วยรถยนต์ (เพื่ออำพรางตัว) ไปยัง สวนสาธารณะขนาดใหญ่กลางเมือง ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่ง Cruising ยามวิกาล บรรยากาศมืดสลัว มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟที่ส่องลงมา ต้นไม้หนาทึบและเงาผู้คนที่เคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อนทำให้หัวใจเต้นระรัว

พวกเขาเดินสำรวจไปตามทางเดินแคบๆ ที่คดเคี้ยวไปตามพุ่มไม้ เสียงกระซิบกระซาบและเสียงครางแผ่วๆ ดังแว่วมาจากเงามืดต่างๆ บางครั้งก็มีเงาของชายสองคนบดเบียดกันอยู่ข้างพุ่มไม้ ราวกับจะเชื้อเชิญ

ไม่นานนัก พวกเขาก็เดินมาถึงมุมหนึ่งที่ค่อนข้างลับตา มีแสงจันทร์ส่องลอดลงมาเพียงเล็กน้อย ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้สมาชิก SR ถึงกับหยุดนิ่ง

ธาม กำลังยืนเปลือยกายอยู่ตรงนั้น ร่างกายสูงเพรียวแต่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่คมชัดของเขาสะท้อนกับแสงจันทร์สลัวๆ ธามกำลังมีอะไรกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ซึ่งก็เปลือยกายเช่นกัน ชายแปลกหน้ากำลังรุกไล่ธามอย่างดุดันจากด้านหน้า ธามเงยหน้าขึ้นรับสัมผัส มือของธามจับกลุ่มผมของชายแปลกหน้าไว้แน่น ใบหน้าคมคายของธามบิดเบี้ยวด้วยความสุขสมปนทรมาน เสียงครางต่ำๆ ของธามเล็ดลอดออกมาเมื่อเขาถูกกระแทกเข้าออกอย่างรุนแรง ธามใช้มือบีบเค้นท่อนเนื้อแข็งแกร่งของตัวเองอย่างเร่าร้อน แสดงออกถึง Passion ที่รุนแรงและถูกเก็บกดมาตลอด

"อื้อ... อ๊า... แรงอีก... ผมไม่ไหวแล้ว..." ธามคำราม เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความสุขสม เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ราวกับพยายามจะปลดปล่อยทุกอย่างออกมา

โค้ชดิน สารวัตรแทน และปีย์ มองหน้ากัน แววตาของพวกเขาลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง นี่คือ "สัญญาณ" ที่ชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ธามไม่ได้แค่มี "ความลับ" แต่เขายังมี Passion และแรงขับเคลื่อนทางเพศที่รุนแรง ซึ่งตรงกับแก่นแท้ของ The Steel Riders

ธามยังคงปลดปล่อยตัวเองอย่างต่อเนื่อง แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ชะงัก ร่างกายแข็งเกร็ง ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบๆ ราวกับรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ก่อนที่สายตาของเขาจะมาหยุดอยู่ที่โค้ชดิน สารวัตรแทน และปีย์ ที่ยืนอยู่ท่ามกลางเงามืดใต้ต้นไม้ ใบหน้าของธามไม่ได้ซีดเผือดด้วยความอับอายจนทำอะไรไม่ถูก แต่กลับ "นิ่งและเย็นชา" อย่างน่าประหลาด เขารีบผละออกจากชายแปลกหน้าคนนั้น แต่สายตาคมกริบยังคงจ้องเขม็งมาที่กลุ่มผู้มาเยือน ราวกับประเมินภัยคุกคาม

ชายแปลกหน้าคนนั้นเมื่อเห็นเหตุการณ์ ก็รีบวิ่งหนีหายไปในความมืดทันที

ธามไม่ได้ตะโกนโวยวาย เขายืนนิ่งๆ ใช้ความมืดของพุ่มไม้บังร่างกายท่อนล่าง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำและเยือกเย็น "ต้องการอะไร"

โค้ชดินก้าวออกมาจากเงามืด เขายิ้มมุมปาก ไม่ได้แสดงท่าทีอ่อนโยนเหมือนตอนเจอปี แต่กลับมองธามด้วยแววตาที่ท้าทายกลับไป "ฉันเห็น 'Passion' ในตัวนาย... และก็เห็นว่านายกำลังใช้มันอย่างสิ้นเปลืองในที่แบบนี้"

สารวัตรแทนเดินเข้ามาสมทบ สายตาคมกริบของเขามองธามตั้งแต่หัวจรดเท้า "ที่ที่เราจะเสนอให้... ไม่ใช่การปลดปล่อยแบบฉาบฉวย... แต่เป็นการสำรวจ 'ขีดจำกัด' ที่แท้จริง ที่ที่คนอย่างนายจะได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีโดยไม่ต้องยั้ง"

ธามชะงักไปเล็กน้อย คำพูดของคนกลุ่มนี้ไม่ได้มาเพื่อปลอบใจ แต่มาเพื่อ "ท้าทาย" และดูเหมือนจะ "เข้าใจ" ในสิ่งที่เขาโหยหาอย่างแท้จริง...

ธามมองแหวนที่นิ้วของทั้งสามคน ก่อนจะมองลึกเข้าไปในดวงตาของโค้ชดิน สารวัตรแทน และปีย์ เขาเห็นความเข้าใจและความจริงใจในแววตานั้น

"คืนนี้...ลมดี...เหมาะแก่การซิ่งเส้นทางลับไหม?" โค้ชดินเอ่ยถาม วลีลับที่พวกเขาใช้สื่อสารกันในหมู่ SR

ธามมองหน้าโค้ชดิน สารวัตรแทน และปีย์ อีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างช้าๆ ใบหน้าของเขาตอนนี้ไม่หลงเหลือความอับอาย มีเพียงความโล่งใจและพร้อมที่จะเปิดรับสิ่งใหม่ "ผม...พร้อมซิ่งเสมอครับโค้ช...อยากรู้เหมือนกันว่า...มันจะโหดแค่ไหน"


ค่ำคืนนั้น หลังจากการสำรวจแหล่ง Cruising และกิจกรรม IHA ได้เสร็จสิ้นลง ธาม ก็ได้รับข้อความสั้นๆ จากโค้ชดิน "เจอทางลัดแล้ว... โกดังร้าง... เที่ยงคืน" (ปรับสถานที่เพื่อให้แตกต่างจากตึกร้างและโรงยิม)

ธามแต่งกายด้วยเสื้อยืดคอกลมสีเข้มและกางเกงยีนส์ที่ดูทะมัดทะแมง เขาขับรถยนต์ส่วนตัวไปยังโกดังร้างย่านชานเมือง เสียงหัวใจเต้นระรัวอย่างประหลาดใจกับสถานที่นัดหมายที่ไม่คาดคิด

เมื่อมาถึงโกดังร้างที่มืดมิดและเงียบสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวๆ จากหลอดไฟเปลือยๆ ที่ห้อยลงมา โค้ชดิน สารวัตรแทน และ ปีย์ ยืนรออยู่แล้ว ทุกคนสวมเพียงกางเกงขาสั้นสบายๆ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่สวยงาม แหวนเกลี้ยงสีเงินด้านบนนิ้วก้อยข้างขวาของแต่ละคนส่องประกายแวววาว

โค้ชดินยิ้มรับ "ยินดีต้อนรับสู่ 'ทางลัด' ของพวกเรา ธาม" ก่อนจะล้วงแหวนเกลี้ยงสีเงินด้านวงหนึ่งออกมา "นี่คือแหวนของ SR... มันจะเป็นเครื่องยืนยันว่านายคือหนึ่งในพวกเรา... ตราบใดที่นายยังสวมมัน... นายจะไม่มีวันโดดเดี่ยวอีกต่อไป... มันคือสัญลักษณ์แห่งความลับ... และการปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงของเรา" โค้ชดินพูดเสียงจริงจัง พลางสวมแหวนวงนั้นที่นิ้วก้อยข้างขวาของธาม ธามมองแหวนที่นิ้วของตัวเอง ก่อนจะเงยหน้ามองทุกคนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและพร้อมที่จะเปิดรับสิ่งใหม่

"ผม...พร้อมซิ่งแล้วครับ...ทุกคน" ธามพูดขึ้น ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง "คืนนี้...พวกเราจะปลดปล่อยกันให้สุด..."


ทันทีที่ธามพูดจบ ปีย์ ในความหื่นกระหายของวัยหนุ่ม ผู้มาพร้อมพลังที่ไม่มีวันหมด เขาพุ่งเข้าไปหา ธาม อย่างรวดเร็ว มือหนาของปีย์รวบเอวของธามเข้ามาแนบชิด ก่อนที่ริมฝีปากของปีย์จะประกบเข้ากับริมฝีปากของธามอย่างดุดัน ธามแทบตั้งตัวไม่ติด แต่ก็ตอบรับจูบนั้นอย่างหิวโหย ลิ้นร้อนของทั้งคู่เกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน เสียงจูบดังดูดดื่มไปทั่วบริเวณ ปีย์ใช้มือรวบชายเสื้อยืดของธามขึ้นแล้วกระชากออกอย่างรุนแรง เผยให้เห็นแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อคมชัดและผิวสีแทน "โคตรแน่น...โคตรน่ากัด..." ปีย์คำราม ก่อนจะผละจูบออกแล้วก้มลงดูดเม้มลำคอและอกของธามอย่างหิวโหย ธามครางเสียงต่ำๆ เขย่งเท้าขึ้นรับสัมผัส มือของธามยกขึ้นขยำกลุ่มผมของปีย์แน่น

อีกด้านหนึ่ง สารวัตรแทน ก็เดินเข้าหา โค้ชดิน มือหนาของเขารวบเอวโค้ชดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะประกบจูบอย่างเร่าร้อน โค้ชดินตัวสั่นเล็กน้อย แต่ก็ตอบรับอย่างเต็มที่ ลิ้นร้อนของทั้งคู่เกี่ยวพันกันอย่างดูดดื่ม สารวัตรแทนสอดมือเข้าไปใต้เสื้อของโค้ชดิน ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่ลีนแต่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ โค้ชดินหลับตาพริ้ม ตอบรับจูบนั้นอย่างเต็มที่ มือของเขายกขึ้นกอดรอบคอของสารวัตรแทนแน่น

ไม่นานนัก เสื้อผ้าของทุกคนก็ถูกฉีกกระชากออกไปกองอยู่บนพื้นโกดัง ร่างกายเปลือยเปล่าของชายทั้งสี่คนปรากฏขึ้นภายใต้แสงไฟสลัวๆ กล้ามเนื้อทุกส่วนที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี บัดนี้เปล่งปลั่งไปด้วยเหงื่อไคลและฮอร์โมนเพศชายที่พุ่งพล่าน

ปีย์ กำลังรุกธามอย่างดุดันบนพื้นห้อง แต่ธามไม่ได้เป็นเพียงผู้รับที่ครางอย่างสุขสม เขากลับใช้ความยืดหยุ่นของร่างกายจากการเป็นนักฟรีรันนิ่ง บิดสะโพกและยกขาขึ้นในองศาที่ท้าทายยิ่งกว่าเดิม ทำให้แก่นกายของปีย์เข้าไปได้ลึกจนน่าตกใจ "อึ่ก!...ธาม!" ปีย์ถึงกับร้องออกมาด้วยความจุกปนเสียวกับท่าที่ไม่คาดคิด ธามยิ้มมุมปาก ดวงตาเป็นประกายท้าทาย "แค่นี้เหรอ?... ที่นายเรียกว่าแรงน่ะ" เขาเอ่ยถามเสียงพร่า พลางเอื้อมมือไปคว้าข้อเท้าของสารวัตรแทนที่กำลังรุกโค้ชดินอยู่ไม่ไกล แล้วดึงเข้ามาใกล้ "มาลองด้วยกันสิ... ผมอยากรู้ว่าขีดจำกัดมันอยู่ตรงไหน" การกระทำที่บ้าบิ่นและคาดไม่ถึงของธามทำให้ทุกคนตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนที่บรรยากาศจะยิ่งร้อนระอุขึ้นไปอีกระดับ...

ขณะที่ปีย์กำลังรุกธามอย่างดุดัน สารวัตรแทน ก็ผละจากโค้ชดิน เขามองดูฉากที่ปีย์รุกธามอย่างหิวโหย ดวงตาของสารวัตรแทนลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม เขาก้าวเข้าไปหา โค้ชดิน ที่ยังคงยืนหอบอยู่ข้างๆ สารวัตรแทนไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่ดึงโค้ชดินเข้ามากอดจากด้านหลัง ก่อนจะก้มลงจูบซับเหงื่อบนแผ่นหลังของโค้ชดิน พลางดันตัวเองเข้าประกบด้านหลังของโค้ชดินอย่างไม่รอช้า "โค้ช... ผมอยากซิ่งในตัวคุณอีก..." สารวัตรแทนคำรามเสียงต่ำ โค้ชดินสะท้านไปทั้งร่าง "สารวัตร... อ๊าาาาา..."

เสียงครวญครางต่ำๆ ของทุกคนดังผสมปนเปกันไปหมด เสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆๆๆ สะท้อนไปทั่วโกดังร้าง ยิ่งเร่งเร้าอารมณ์ให้พลุ่งพล่านถึงขีดสุด

ปีย์ บนร่างของธามเริ่มเร่งจังหวะขึ้นอีกครั้ง เขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่กำลังก่อตัวในตัวของธาม "จะแตกแล้วใช่ไหมครับธาม! บอกผมสิ! บอกมาเลย!" ปีย์เร่งเร้า ธามบิดตัวไปมาอย่างทรมาน "อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!" เสียงกรีดร้องลั่นดังไปทั่วโกดังร้าง ตามมาด้วยแรงกระตุกเกร็งไปทั่วร่างของธาม พร้อมกับน้ำอสุจิสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องของปีย์ ธามหอบฮักๆ อยู่ในอ้อมแขนของปีย์ ปีย์ยังคงเร่งจังหวะต่ออีกสองสามครั้ง เพื่อรีดเค้นความสุขสมสุดท้ายออกจากร่างกายของธามก่อนที่เขาจะปลดปล่อยตามออกมา "อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!" ปีย์คำรามลั่น น้ำอสุจิพุ่งทะลักเปรอะเปื้อนหน้าท้องของธาม เขาทรุดตัวลงซบอกธามด้วยความเหนื่อยอ่อน แต่ดวงตาของเขายังคงเต็มไปด้วยพลังที่ไม่มีวันหมด

เมื่อปีย์และธามปลดปล่อยไปแล้ว สารวัตรแทน ที่ยังคงรุกโค้ชดินอยู่ด้านหลัง ก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกครั้ง "ถึงตาผมแล้วนะโค้ช! อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!" สารวัตรแทนคำรามลั่น น้ำอสุจิพุ่งทะลักออกมา โค้ชดินกรีดร้องพร้อมปลดปล่อยตามมาติดๆ

ทุกคนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ร่างกายเปลือยเปล่าสัมผัสกันบนพื้นคอนกรีตที่เย็นเฉียบ กลิ่นคาวของเซ็กส์และความอับชื้นจากเหงื่อไคลอบอวลไปทั่วห้อง แต่ในความเหนื่อยล้านั้นกลับเต็มไปด้วยความสุขสมที่ท่วมท้น และความผูกพันที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

"โคตรสุดยอดเลย...ไอ้เด็กบ้า..." โค้ชดินเอ่ยขึ้นเสียงแหบพร่า พลางใช้มือลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของปีย์

"นี่แหละ...คือพลังของ SR... ที่ไม่มีใครรู้..." สารวัตรแทนกระซิบตอบ "ยินดีต้อนรับสู่ The Steel Riders อย่างเป็นทางการ ธาม"

ธามยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แววตาของเขาเต็มไปด้วยประกายแห่งความท้าทายที่เพิ่งถูกค้นพบ "ทางลัดของพวกคุณ...น่าสนใจดี" เขาพูดเสียงเรียบ "ผมอยากจะรู้เหมือนกัน...ว่าเส้นทางนี้มันจะไปสุดที่ตรงไหน"